جزئیات مقالات      مقالات » مکانیسم کار منعقد کننده ها

مکانیسم کار منعقد کننده ها


مکانیسم کار منعقد کننده ها :


مکانیسم انعقادسازی هر ماده ای تابع عوامل زیر است:


الف) غلظت کلی مواد معلق در آب (کدورت)


ب) قلیائیت آب مورد نظر


ج) PH محیط


به طور کلی هرچه کدریت و قلیائیت آب بیشتر باشد، انعقادسازی آسانتر انجام می


گیرد، به طوریکه انعقادسازی در آب با کدریت و قلیائیت کم، همراه با مشکلات فراوانی است.


برای آبهای طبیعی که دارای رنگ و کلریت زیاد هستند از اکسید منیزیم به عنوان ماده منعقد کننده استفاده می شود.


اما در عمل باید توجه نمود که چنانچه در آب طبیعی به اندازه کافی یون منیزیم موجود باشد، در آن صورت لازم است به آب مقدار مناسبی آهک اضافه شود تا رسوب ژله مانند(Mg(OH ایجاد گردد و در زمان پایین آمدن، ذرات معلق را در خود خیس کرده و از محیط خارج کند.


در این صورت PH محیط باید بیش از ۱۰ باشد تا اکسید منیزیم به عنوان ماده منعقد کننده درست عمل نماید.


جدا شدن ذرات ریز و کلوئیدی به زمان طولانی نیاز دارد، از مواد منعقد کننده شیمیایی برای بزرگ کردن ذرات و کاهش زمان ته نشینی استفاده می شود.


وقتی ماده شده به آب اضافه گردد، مقداری از آن صرف تعدیل پتانسیل الکتریکی ذرات شده و مقداری نیز با قلیائیت آب ترکیب می گردد.


مواد منعقد کننده مورد استفاده را می توان به دو دسته تقسیم نمود:


الف) کاتیونهایی مثل یونهای آهن و آلومینیوم که جذب سطح ذرات می شوند.


ب) مواد آلی محلول در آب که موجب تولید کاتیون در محلول می شوند و بیشتر آنها از مواد پلیمری هستند.


 



 



ویژگی منعقد کننده ها


الف) قدرت انعقاد زیاد


ب) عدم ایجاد مسمومیت در آب


ج) اقتصادی بودن


یکی از مزایای مواد منعقد کننده معدنی، کمک به جذب فسفاتها به طور موثر است.


فسفاتها در تصفیه بیولوژیکی و در برابر فعل و انفعالات بیولوژیکی مقاوم هستند.


چند نمونه از مواد منعقد کننده معدنی عبارتند از:


الف) سولفات آلومینیوم (زاج سفید)


ب) آلومینیوم سدیم


ج) منعقد کننده های آهن


( سبزد) فروسولفات (زاج


ه) کلرید فریک


و) منیزیم اکسید (MgO)


  



 
   
خانه اصلی::درباره ما::محصولات::ارتباط با ما